«Θα συζητήσουμε για την ουσιαστική αναμόρφωση του παραγωγικού μας υποδείγματος, ώστε να μη δημιουργείται χρέος και να αποπληρώνει σε συνθήκες ομαλότητας το υφιστάμενο, όπως λέμε εμείς, ή θα συζητάμε για την “υποχρέωση” των ξένων να συνεχίσουν να μας δανείζουν όπως εμμέσως πλην σαφώς, λέει η αντιπολίτευση;», διερωτήθηκε ο Μάξιμος Σενετάκης κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2015.

Ο βουλευτής της ΝΔ υπερθεμάτισε των επιτυχιών της κυβέρνησης ‘’ Σε μόλις δυο χρόνια άλλαξαν πολλά. Και τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά’’ είπε ‘’Περιγράφονται στον προϋπολογισμό. Είναι η μείωση της σπατάλης, η εξυπηρέτηση του χρέους, η αποκατάσταση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της χώρας’’ προσθέτοντας παράλληλα για την καθοδική τάση του χρέους από την περίοδο εισχώρησης στην κρίση της Ευρώπης, λέγοντας χαρακτηριστικά ‘’ Όταν ήρθε η κρίση στην Ευρώπη το χρέος μας είχε αυξητική τάση. Για αυτό τότε οι αγορές δεν μας δάνειζαν. Για αυτό μπήκαμε στα Μνημόνια. Σήμερα, με τις μεταρρυθμίσεις σε εξέλιξη, η τάση έχει αντιστραφεί. Για αυτό και φέτος οι αγορές μας δάνεισαν και μπορούμε να μιλάμε για τέλος των Μνημονίων.’’

Στην ομιλία του ο κ. Σενετάκης επέκρινε την αξιωματική αντιπολίτευση επισημαίνοντας πως ‘’ Όσο λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να αγνοεί τις απόψεις των συνετών πολιτών, το μόνο που πετυχαίνει είναι να προκαλεί αβεβαιότητα στους εταίρους μας και διχασμό στην κοινωνία.’’

Και κατέληξε λέγοντας ‘’Νέο διχασμό δεν θα επιτρέψουμε. Νέα καταστροφή δεν θα ρισκάρουμε. Ψηφίζω τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης και επιμένω στο πνεύμα μιας εθνικής προσπάθειας συνολικής μεταρρύθμισης, που θα εξασφαλίσει στα παιδιά μας, μια καλύτερη “επόμενη μέρα”’’.

 

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας έχει ως εξής:

Κυρίες και κύριοι βουλευτές

Το χουμε συνήθειο στον τόπο μας να τσακωνόμαστε για ό,τι έγινε την “προηγούμενη μέρα”, αντί να συζητάμε τι θα κάνουμε την “επόμενη μέρα”. Και με τους τσακωμούς οι μέρες περνούν και μένουμε διαρκώς στο χθες, χάνοντας και το σήμερα και το αύριο.

Υποτίθεται ότι η κρίση θα μας υποχρέωνε σε αυτοκριτική. Θα εντοπίζαμε τα λάθη που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση και θα συζητούσαμε για να τα διορθώσουμε. Να μην τα επαναλάβουμε.

Οι περισσότεροι πια σήμερα αναγνωρίζουν πως ο βασικός λόγος της ελληνικής κρίσης ήταν το εσφαλμένο αναπτυξιακό μας υπόδειγμα. Προσανατολισμένοι στην κατανάλωση αντί στην παραγωγή, εισάγαμε περισσότερα από όσα εξάγαμε. Ταυτόχρονα είχαμε ένα κράτος που λειτουργούσε σε βάρος της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας.

Στηριχθήκαμε σε μια επίπλαστη ευημερία από κεφάλαια που εισέρρευσαν στη χώρα λόγω της συμμετοχής μας στην ΕΕ. Από το 1981 έως και σήμερα, η Ελλάδα δέχθηκε από την Ευρώπη περί τα 310 δισεκατ. ευρώ επιδοτήσεις, 305 δισεκατ. ευρώ δάνεια και 12 δισεκατ. ευρώ τεχνική υποστήριξη. Μεγάλη οικονομική βοήθεια.

Και πως την αξιοποιήσαμε; Αντί να φτιάξουμε μια παραγωγική, ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, φτιάξαμε μια “κλειστή οικονομία”, ένα αλόγιστα σπάταλο κράτος και μια αδικαιολόγητα καταναλωτική κοινωνία. Το αποτέλεσμα, το είδαμε. Αντί η βοήθεια να γίνει πλούτος, έγινε χρέος και μας έπνιξε.

Αναπόφευκτα φτάσαμε στο σημείο μηδέν. Κανείς δε μας δάνειζε. Ζητήσαμε από τους εταίρους μια ευκαιρία να σταθούμε. Και μας την έδωσαν. Αλλά με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις. Με τον όρο να αλλάξουμε.

Συμφωνήσαμε και κούρεμα του χρέους (όπως το ζητάει η αντιπολίτευση και πάλι σήμερα), με το PSI του 2012. Συμφωνήσαμε μια νέα ευκαιρία. Και η κυβέρνηση την άδραξε. Χωρίς περιττές κουβέντες, προχώρησε σε πράξεις. Προ δυο ετών, οι μεταρρυθμίσεις ξεκίνησαν. Και συνεχίζονται, με στόχο να αντιμετωπίσουν τα αίτια που γεννούν το χρέος. Να αντιμετωπίσουν το κακό στη ρίζα του! Με στόχο να αλλάξουμε πορεία.

Σε μόλις δυο χρόνια άλλαξαν πολλά. Και τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά.

Περιγράφονται στον προϋπολογισμό. Είναι η μείωση της σπατάλης, η εξυπηρέτηση του χρέους, η αποκατάσταση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της χώρας.

Η μείωση της σπατάλης επιβεβαιώνεται από το πρωτογενές πλεόνασμα. Για πρώτη φορά έχουμε περισσότερα έσοδα από δαπάνες, χωρίς τους τόκους. Το 2013 ήταν 1,2% του ΑΕΠ. Το 2014 αναμένεται στο 1,8%. Το 2015 στοχεύουμε να φτάσει στο 3%. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργούμε πλεόνασμα για να καλύπτουμε και τους τόκους. Άρα να εξυπηρετούμε το χρέος μας!

Όταν ήρθε η κρίση στην Ευρώπη το χρέος μας είχε αυξητική τάση. Για αυτό τότε οι αγορές δεν μας δάνειζαν. Για αυτό μπήκαμε στα Μνημόνια. Σήμερα, με τις μεταρρυθμίσεις σε εξέλιξη, η τάση έχει αντιστραφεί. Για αυτό και φέτος οι αγορές μας δάνεισαν και μπορούμε να μιλάμε για τέλος των Μνημονίων.

Παράλληλα, η αποκατάσταση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας επιβεβαιώνεται από αρκετά στοιχεία. Επισημαίνω ένα. Το 2009 στο δείκτη Doing Business της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ελλάδα ήταν στην 100η θέση. Σήμερα έχει ανέλθει στην 61η. Και προχωράμε με στόχο τη 19η που είναι ο μέσος όρος της Ευρωζώνης.

Συνεπώς το πολιτικό ερώτημα που προκύπτει σήμερα είναι: Θα συνεχίσουμε σε αυτή τη πορεία ή θα γυρίσουμε πίσω;

Θα συζητήσουμε επιτέλους την ουσία;

Θα συζητήσουμε για την ουσιαστική αναμόρφωση του παραγωγικού μας υποδείγματος, ώστε να μη δημιουργείται χρέος και να αποπληρώνει σε συνθήκες ομαλότητας το υφιστάμενο, όπως λέμε εμείς, ή θα συζητάμε για την “υποχρέωση” των ξένων να συνεχίσουν να μας δανείζουν όπως εμμέσως πλην σαφώς, λέει η αντιπολίτευση;

Κυρίες και κύριοι βουλευτές

Καμία λογική δεν υποχρεώνει τους εταίρους μας να διαγράψουν το χρέος μας και κανέναν να μας δανείζει, όταν υποψιάζονται πως θα συνεχίσουμε να κάνουμε τα ίδια.

Και σήμερα η υποψία τους μετατρέπεται σε αβεβαιότητα λόγω της προεδρικής εκλογής. Και αντί να τους καθησυχάσουμε, συζητώντας με πνεύμα εθνικής συναίνεσης το πως θα επιταχύνουμε τις διαδικασίες διαμόρφωσης ενός εθνικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης, εξαντλούμαστε με τα παιχνίδια των κομματικών σκοπιμοτήτων της αντιπολίτευσης.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Η αβεβαιότητα των εταίρων μας δεν οφείλεται στην πολιτική που, παρά τα όποια λάθη και παραλείψεις, εφαρμόζει η κυβέρνηση. Οφείλεται καταστροφική πολιτική που ο ΣΥΡΙΖΑ εξαγγέλλει ότι θα εφαρμόσει, αφού προηγουμένως εξαναγκάσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές.

Διότι αν δεν ήταν συνταγή καταστροφής, οι αγορές θα το προεξοφλούσαν. Ακούγοντας προτάσεις για διακοπή των ιδιωτικοποιήσεων, για επιστροφή στο μεγάλο και σπάταλο κράτος, για αυξήσεις μισθών και συντάξεων που υποτίθεται θα τονώσουν την κατανάλωση και θα φέρουν οικονομική ανάπτυξη, τα ξένα funds (τα οποία προσφάτως ενημέρωσαν οι ειδικοί του ΣΥΡΙΖΑ) θα έπαιρναν ήδη θέσεις στην ελληνική αγορά.

Είδατε πουθενά να συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Ή μήπως είδε κανείς να δημιουργείται, μέσα στην ελληνική κοινωνία, πλειοψηφικό ρεύμα υπέρ της “εναλλακτικής πολιτικής” του ΣΥΡΙΖΑ;

Ευτυχώς, υπάρχουν σώφρονες πολίτες που καταλαβαίνουν πως η κατανάλωση με δανεικά δεν δημιουργεί πλούτο, αλλά χρέη. Άρα, κι άλλα δάνεια κι άλλα μνημόνια. Σε αυτούς τους πολίτες απευθυνόμαστε. Που κατανοούν την ανάγκη μιας εξωστρεφούς οικονομίας με παραγωγή ποιοτικών και καινοτόμων προϊόντων. Μιας οικονομίας που δημιουργεί πραγματικές θέσεις εργασίας και όχι επιδοτούμενες, από κρατικό χρήμα που δεν υπάρχει.

Όσο λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να αγνοεί τις απόψεις των συνετών πολιτών, το μόνο που πετυχαίνει είναι να προκαλεί αβεβαιότητα στους εταίρους μας και διχασμό στην κοινωνία.

Ε λοιπόν, νέο διχασμό δεν θα επιτρέψουμε. Νέα καταστροφή δεν θα ρισκάρουμε. Ψηφίζω τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης και επιμένω στο πνεύμα μιας εθνικής προσπάθειας συνολικής μεταρρύθμισης, που θα εξασφαλίσει στα παιδιά μας, μια καλύτερη “επόμενη μέρα”.

Σας ευχαριστώ.